недеља, 23. мај 2010.
недеља, 16. мај 2010.
недеља, 2. мај 2010.
понедељак, 26. април 2010.
Tegenwoordig bestaan er nog steeds veel landen waarin vrouwen niet zo veel rechten hebben. Vrouwen werden eeuwenlang op een andere manier gewaardeerd, beoordeeld en behandeld dan mannen, maar in sommige maatshappijen waardeert men geen vrouw. Een vrouw moet altijd thuis blijven en heeft geen tijd om met haarzelf zich bezig te houden.
Ten eerste dachten mannen eeuwenlang dat vrouwen iets anders zijn. Vrouwen behoren tot de lagere klasse en mannen waarderen ze bijna helemaal niet. Ze zijn huismachines en hun plicht is om voor de mannen te zorgen. Veel mannen beloven hun vrouwen gouden bergen voor het huwelijk. Ze beloven hen dat ze als een koningin zich zal voelen, maar op hun huwelijksreis tonen mannen hen aan wie de macht heeft.
Ten tweede hebben vrouwen geen rol niet alleen in het huwelijk, maar ook in de maatschappij. Voor de twintigste eeuw kregen ze geen kans om hun carrière te maken of om aan een universiteit te studeren. Er was een klein aantal schrijvers, kunstenaars en advocaten die vrouwen waren. Pas in de twintigste eeuw begon de vrouwenemancipatie om de dominatie van mannen te verkleinen. Tot in de jaren zestig van de twintigste eeuw was in Nederland gebruikelijk dat vrouwen automatisch hun baan verloren zodra ze in het huwelijk traden. Voor vrouwelijke ambtenaren was dit wettelijk vastgesteld.
Ten slotte was de behandeling van vrouwen niet altijd dezelfde in verschillende culturen. Soms was het heel openlijk en wreed, soms heel subtiel en beleefd. Soms werden meisjesbaby’s bij de geboorte gedood, soms gingen ze vanzelf eerder dood, omdat ze minder goed te eten kregen dan haar belangrijkere broertje. Vroeger werden opstandige vrouwen gedood, of opgesloten en voor gek verklaard. Sommige vrouwen konden niet alleen naar buiten. Dat werd verboden, onfatsoenlijk gevonden of lichamelijk onmogelijk gemaakt, doordat haar voeten werden verminkt, zoals in China. Ze moesten hun lichamen verbergen in sluiers, zoals in Arabische landen. Ze konden als slavinnen mishandeld of gedood worden. Ze deden meestal het zwaarste werk, en het meeste werk.
Volgens mij is vrouwenemancipatie heel belangrijk. Als dat er niet was geweest, hadden vrouwen misschien niet eens naar school gekund of niet kunnen stemmen. Het is heel logisch dat vrouwen dezelfde rechten als mannen hebben. Het is heel verschrikkelijk als een vrouw een slavin van haar man is.
понедељак, 29. март 2010.
недеља, 21. март 2010.
Vandaag las ik dat in een engelse bibliotheek werd een boek teruggegeven dat 45 jaar geleden werd geleend. Het boek heet “Quatermass and the Pit” van Nigel Kneale en het was de kopie van de eerste editie. Het moest op 15 oktober in 1965 teruggeven worden. Volgens de assistent van de directeur van de bibliotheek weet men niet wie het lid is omdat in de bibliotheek de gegevens van leden van die periode bestaan niet. Het is de misterie wie de persoon is die het boek teruggegeven is. Ik vindt het heel grappig en ik denk dat als iedereen boeken van de bibiotheek van germanistiek aan onze universiteit na een lange tijd teruggeven, zal er geen boek blijven, omdat er een klein aantal nederlandse boeken zijn.
недеља, 14. март 2010.
понедељак, 8. март 2010.
Volgens prof. Koen Jaspaert besteden de media meer aandacht aan mensen die worden geirriteerd door lelijk taalgebruik dan aan mensen die denken dat Nederlands mooi is. In de krant kan men alleen belijdenissen van mensen zien die door lelijk taalgebruik worden geirriteerd. De belijdenissen van mensen die vinden Nederlands mooi, zijn zeldzaam. Prof. Jaspaert ziet probleem in estetische dimensie. Volgens hem is de liefde voor een taal een subjectieve kwestie. Tegenwoordig interpreteren mensen hoogstpersoonlijke esthetische oordeel als een soort objectief kenmerk van taal en dat vindt prof. Jaspaert vreemd. Mensen vindt een taal mooi die men met aanzien gebruiken en mensen hebben aanzien want ze gebruiken mooie taal. Volgens hem speelt de persoonlijke en maatschappelijke geschiedenis belangrijke rol om een taal mooi of lelijk te vinden. Er bestaat geen mooie of lelijke taal. We kunnen een taal mooi vinden door subjectieve keuze. Tegenwoordig hebben media een grote invgloed op ons om welke taal te leren. We kunnen films op tv meestal in het Engels, Spaans of Frans zien. Omdat we deze talen kennen, is het gemakkelijk om onze favoriete taal te kiezen. Vaak vinden we een taal lelijk omdat we van de geschiedenis van de sprekers ervan niet houden. Sommige mensen vinden een taal lelijk omdat ze veel problemen met het leren ervan hebben. De liefde voor een taal is subjectieve kwestie. Een taal kan niet worden beoordeeld door de objektiviteit.
понедељак, 1. март 2010.

Tailand geniet van een internationale reputatie voor openheid, aanvaarding en (als het over de prostitutie gaat) beschikbaarheid. Het staat wel bekend om de tolerantie van seksualiteit, dus er bestaan veel mensen die hun geslacht veranderen. Men noemt hen transsexuelen. Het is interessant dat in scholen naast de toiletten voor jongens en meisjes ook de toiletten voor transsexuelen bestaan. Men besloot om aparte toiletten voor deze groep kinderen te maken omdat transsexuele kinderen zich onplezierig in de toiletten voor jongens en meisjes voelden. Een jongen zei dat hij trots op hun seksualiteit is. Hij wil iedereen weten dat hij een transsexueel is. Andere jongen zei dat hij dankbaar wat de school deed. Het is de manier waarop ze willen leven.
понедељак, 22. фебруар 2010.
Sommige mensen uit Nederland, Vlaanderen en Suriname zijn bezorgd daarvoor we door de invloed van sms-taal slechter Nederlands zullen schrijven. Christian Ramioul, Education Manager Europe bij Microsoft, heeft tussen de mensen die Duits, Frans en verschillende dialecten van Nederland gewoond en daarom leerde hij het Standaardnederlands om met de meerderheid van mensen uit Vlaanderen te verstaan. Vanwege die taalvariatie had hij veel problemen met correct spellen en zinsbouw. Omdat hij tien jaar voor Microsoft werkt, praat hij altijd Engels, maar hij spreken met zijn colega’s Staandardnederlands met sommige Engelse termen. Volgens hem is de sms-taal een andere manier van communiceren en we hoefen niet te zorgen voor het Standaard Nederlands. De sms-taal is een soort fast-taal. Volgens mij is de sms-taal niet zo belangrijk voor de cultuur of ons onderwijs. Gewoonlijk wordt het door jongeren gebruikt, maar tegenwoordig wordt het meer een trend dat wordt door de mensen van alle ouderheid gebruikt. Als we met iemand chatten die de sms-taal gebruikt, is het beter op hetzelfde manier te schrijven. Natuurlijk moeten we de sms-taal kennen om de bericht te decoderen. Ik ben het eens met het feit dat de sms-taal een soort fast-taal is omdat tegenwoordig iederen in haast is. We hebben geen tijd om hele woorden te schrijven. Maar aan de universiteit is niet wenselijk om deze soort taal te gebruiken.