Volgens prof. Koen Jaspaert besteden de media meer aandacht aan mensen die worden geirriteerd door lelijk taalgebruik dan aan mensen die denken dat Nederlands mooi is. In de krant kan men alleen belijdenissen van mensen zien die door lelijk taalgebruik worden geirriteerd. De belijdenissen van mensen die vinden Nederlands mooi, zijn zeldzaam. Prof. Jaspaert ziet probleem in estetische dimensie. Volgens hem is de liefde voor een taal een subjectieve kwestie. Tegenwoordig interpreteren mensen hoogstpersoonlijke esthetische oordeel als een soort objectief kenmerk van taal en dat vindt prof. Jaspaert vreemd. Mensen vindt een taal mooi die men met aanzien gebruiken en mensen hebben aanzien want ze gebruiken mooie taal. Volgens hem speelt de persoonlijke en maatschappelijke geschiedenis belangrijke rol om een taal mooi of lelijk te vinden. Er bestaat geen mooie of lelijke taal. We kunnen een taal mooi vinden door subjectieve keuze. Tegenwoordig hebben media een grote invgloed op ons om welke taal te leren. We kunnen films op tv meestal in het Engels, Spaans of Frans zien. Omdat we deze talen kennen, is het gemakkelijk om onze favoriete taal te kiezen. Vaak vinden we een taal lelijk omdat we van de geschiedenis van de sprekers ervan niet houden. Sommige mensen vinden een taal lelijk omdat ze veel problemen met het leren ervan hebben. De liefde voor een taal is subjectieve kwestie. Een taal kan niet worden beoordeeld door de objektiviteit.