Het is bekend dat de culturen van de wereld niet dezelfde zijn, meer dan dat, we kunnen zeggen dat elke cultuur ander is. Als het over de Marokkaanse cultuur gaat, is het duidelijk dat het heel verschillend van de Nederlandse is. Wasif Shadid, een professor emeritus van de universiteit van Tilburg, heeft in zijn werk Beeldvorming: de verborgen dimensie bij interculturele communicatie het verschil gegeven tussen de Nederlandse huwelijk en de Marokkaanse. Het verschil is dat de vrouw in de Nederlanse huwelijk heeft dezelfde rechten zoals de man en dat de vrouw in de Marokkaanse niet. Op die manier wilde professor Wasif Shadid waarschijnlijk uitleggen dat deze cultuurverschillen echt bestaan. Maar het probleem is dat de opvattingen over cultuur meestal gebaseerd op generalisaties worden. Er bestaan veel stereotypen op de Balkan zoals die dat de mensen uit Montenegro lui zijn of die dat de mensen uit Bosnië dom zijn. Maar dat is een typisch voorbeeld van generalisatie. Omdat ik vrienden in Bosnië en Montenegro heb, weet ik dat deze stereotypen niet geldig zijn. De interculturele studies kunnen dan mensen helpen om geen generalisatie meer te maken.

Het is bekend dat mensen al jaren trouwen en dat het huwelijk een oude institutie is. Het is blijkbaar dat de situatie door de jaren heen veranderd is. Vroeger was er een gewoonte dat de vrouw thuis zat om de huishouding te doen terwijl haar man op het werk was en geld voor beiden verdiende. Het was wat het huwelijk toen betekende en in sommige landen geldt het nog steeds. Vandaag de dag is er een heel ander begrip van deze institutie. Men denkt dat het in de meederheid van de landen gewoon is dat beiden, zowel man als vrouw, een carrière kunnen hebben. Maar is het echt zo? Volgens mij gebeurt het niet vaak...

Het is toch niet te geloven dat je in Servië niet meteen kan worden behandeld als je ziek bent. Als je in het ziekenhuis komt om een onderzoek te ondergaan, moet je minstens één maand daarop wachten. Ook wachten sommige mensen één jaar daarop. De mensen die daar werken zijn heel onvriendelijk. Je bent ziek als een hond, maar daarbij voel je je ook onaangenaam. Alsof je geen recht op behandeling hebt. Als je iets niet goed begrijpt, durf je niemand daarover te vragen. Artsen zijn ook onverantwoordelijk. Als iemand ernstig ziek is, moet hij meteen onderzocht en behandeld worden. Het is schadelijk dat een erg zieke persoon in de rij wacht. Hij kan daar sterven. Mijn vriend heeft bijvoorbeeld leukemie en hij heeft over vier maanden een afspraak met de arts. Maar hij kan over een maand sterven. En bij wie kan hij klagen? Daar zijn geen woorden voor! Maar dat is de wet.

Nieks

Ik heb geen idee waarover ik nu kan schrijven. Laatste dagen gebeurt er helemaal nieks in mijn leven. Elke dag is dezelfde. Ik begin iets te doen en dan zoek ik de zin ervan. Als ik een boek wil lezen, geef ik na 5 minuten op, omdat ik niet kan consentreren. Als ik met mijn vrienden uitga, vind ik helemaal niets interessants waarover ze praten. Ik begin voor mijn examens te leren en realiseer dat ik niet kan doen. Vorige avond vroeg me een persoon wat ik in mijn vrije tijd doe en mijn antwoord was-nieks! Nieks? Ja, helemaal nieks...Ik lig in bed en kijk naar de muur. En nu moet ik de blog schrijven, maar heb ik geen inspiratie ervoor. Hele dag dacht ik erover en kon niet beslissen welk onderwerp uit te kiezen.

Niet te geloven

Gisteren geef me mijn tante een doktoraatswerk van een bekende persoon in Servië om te bekijken. Ik veronderstelde dat het over een slechte werk gaat, maar toen ik het zag, was ik vertrokken zonder een woord te zeggen. Ten eerste heeft dit werk slechts één pagina. Kan iemand geloven dat men kan PhD titel krijgen met een werk dat één pagina heeft? Wat een onzin! Ten tweede is deze persoon ongeletterd. De constructies van zijn zinnen zijn verschrikkelijk en de inhoud is helemaal niet sereus. Ten derde heeft hij waarschijnlijk gehoord dat men in dergelijke werken voetnoten moet gebruiken. Hij gebruikte het wel, maar slechts één. Daar legde hij uit dat vredesakkoord een overeenkomst is waarin beide kanten zeggen dat er vrede is.Het is niet mogelijk om te beschrijven en ik zal het niet meer doen. Ik voel me heel triest omdat het in ons land gebeurt.Het is een schande.

Heel anders dan andere mensen

Soms kan ik sommige mensen niet begrijpen, maar ook bestaan er situaties waarin ze me niet kunnen snappen. Ik denk dat voor alle gebeurtenissen een oorzak en een gevolg bestaat. Als mijn vriend bijvoorbeeld niet in een goede stemming is en hij voor een lange periode zwijgt, weet ik altijd dat iets slechts gebeurde. Nooit zal ik denken dat hij iets verschrikkelijks deed enz, maar zal ik hem altijd vragen wat is er aan de hand. Maar mijn vrienden denken dat ik geen gelijk heb. Ze denken dat hij misschien een andere meisje heeft of dat hij niet meer van mij houdt enz. Misschien ze zijn niet tevreden met hun leven of ze zijn jaloers op mij of ze gewoon begrijpen me absoluut niet. Misschien ik onderscheid me van hen en we hebben een andere kijk op het leven. Ik denk dat een groot aantal mensen alleen slechte dingen ziet en ze proberen niet om erover na te denken. Achter iemands gedrag staat altijd een oorzak en men moet het probleem begrijpen om deze situaties op te lossen.

Waar is onze motivatie?

Vandaag dacht ik over het leven in deze staat. Ah…Ik begin met pessimisme…Waarom verdween motivatie bij mensen tegenwoordig? Wat is er aan de hand? Waar is mijn motivatie om iets concreets te doen en niet alleen te denken over het leven en andere domme dingen. Misschien zal ik een soort motivatie krijgen als ik geld heb om te leven. Ja, zeker…Ik zal dus motiverend zijn om te werken. Maar wat zal gebeuren als ik tien jaar werken en daarna vind ik mijn baan ongeloofelijk vervelend? Misschien zal ik geen zin hebben om het op een goede manier te doen en bijvoorbeeld zal andere mensen denken dat ik geen professioneel ben? En dan zal ik me heel slecht en depressief voelen en daarna zal ik dit klein deeltje van mijn motivatie verliezen en ontslag geven…En duidelijk zal ik in depressie raken zoals andere mensen in Servië…Een groot aantal mensen heft geen motivatie meer…Het is heel triest.

Straattaal

Kleding en taalgebruik zijn de belangrijkste manieren waarop jongeren zich onderscheiden van de oudere generatie. Elke generatie zal zich afzetten tegen de oudere generatie. Volgens mij vinden veel jongeren een standaardtaal gewoon en saai en daarom verzinnen ze steeds nieuwe woorden. Het is heel interessant wanneer je een dergelijke soort taal gebruikt die niemand anders buiten je kring gebruikt. Het is een manier om anders te zijn dan anderen. Volgens mij is het een beetje spelen met taal en ik vind het heel leuk en interessant. Toen ik klein was, verzon ik altijd sommige vreemde woorden met mijn vrienden zodat mijn ouders nooit konden verstaan waarover we spraken. Toen ik een slecht cijfer kreeg, noemde ik het duiveltje en toen ik wou dat mijn vrienden op de telefoon het kussen met mijn vriend beschreven, noemde ik het ijs. Wat mij betreft moet iedereen de standaardtaal kennen en het in de school gebruiken, maar buiten de muren van het klaslokaal wil men zich eenmaal graag op eigen wijze uitdrukken.

Nederlandse woorden wereldwijd

Taalkundigen denken dat ongeveer 17.500 woorden van Nederlandse origine in 138 talen bestaan. De Nederlandse etymologe Nicoline van der Sijs werkte op een project die Nederlandse woorden wereldwijd genoemd is om te zien hoeveel Nederlandse woorden verspreid zijn over de rest van de wereld. Het is heel bijzonder dat er meer Nederlandse leenwoorden in het Engels zijn dan Engelse leenwoorden in het Nederlands. De reden waarom Nederlandse woorden in andere talen gebruikt worden is omdat Nederland veel koloniën hadden. Het Indonesisch heeft bijvoorbeeld een groot aantal woorden van zijn wetenschappelijk jargon uit het Nederland overgenomen. Ook werden woorden van eigenschappen overgenomen zoals angst, barmhartig, bars of trouw. Het is niet te geloven dat zo’n klein land dergelijke invloed op andere culturen en talen in geschiedenis had. Volgens dit voorbeeld zou misschien Servisch invloed op andere talen hebben omdat migratie van Serviërs naar andere landen toegenomen is.

Boekenbeurs

Wat kan ik helemaal niet kan begrijpen is hoe de boekenbeurs in Belgrado is bezocht door heleboel mensen die alleen één boek hebben gekocht. Ten eerste kan je daar niks laangzaam bekijken omdat de boekstanden door de nerveuze massa bezet zijn. Ten tweede klachten de mensen in Servië dat ze geen geld hebben en daarna komen ze op de beurs om het te besteden voornamelijk aan boeken waarin ze vaak niet echt geïnteresseerd zijn. Ten derde komen de beroemde personen alleen om te tonen dat ze belezen zijn. Ook bestaat er de mode in Servië om allerlei boeken te lezen ongeacht de kwaliteit ervan. Men denkt dat hoe meer je leest hoe intelligenter je bent. Een klein aantal mensen leest boeken met filosofische thema`s en meerderheid leest boeken van bijvoorbeeld Isidora Bjelica en Marijana Mateus. Volgens mij is het een schamelijke feit.

altijd iemand anders schuldig

Volgens het feit dat mensen in Servië door hun geschiedenis altijd naar een schuldige zoeken, denken ze nooit dat mischien ze diegenen zijn die iets verkeerds doen. Leerlingen denken dat hun professoren schuldigen zijn voor hun mislukking, werkzaamnemers dat hun werkgevers er schuldig zijn, enz. Het probleem zit misschien in zichzelf. Een paar dagen geleden heb ik een filosofisch principe van Socrates gelezen. Volgens hem kunnen alle slechte daden van een mens aan zijn gebrek aan kennis gewijt worden. Hij dacht dat als een persoon een fout maakte, deze fout is waarschijnlijk door een soort onwetendheid geoorzaakt. Het is dus beter dat we onze fouten kunnen herkennen om daaruit iets te leren en niet meer dezelfde fouten te maken. Het is belangrijk dat we geen schuldige zoeken om onze mislukkingen te verontschuldigen.